مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی پایایی (همسانی درونی)، روایی سازه، روایی همگرا و تفاوت های جنسیتی موجود در مقیاس "اقدام برای رشد شخصی" در دانشجویان ایرانی بود.روش: 205 دانشجوی دانشگاه تهران (117 دختر و 88 پسر) وارد مطالعه شدند. از همه آزمودنی ها خواسته شد تا به مقیاس 9 ماده ای "اقدام برای رشد شخصی" به همراه مقیاس های رضایت مندی از زندگی، عواطف منفی و مثبت، بهزیستی روان شناختی و اجتماعی پاسخ دهند. برای تحلیل داده ها از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی، آزمون t برای گروه های مستقل و تحلیل همبستگی با اصلاح بونفرونی استفاده شد.یافته ها: همسانی درونی این مقیاس معادل 0.87 به دست آمد که نشان از اعتبار مطلوب این مقیاس در نمونه حاضر داشت. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی مبین آن بود که این مقیاس در نمونه پژوهش حاضر از ساختاری تک عاملی برخوردار است. این نتیجه توسط تحلیل آماری تاییدی نیز تایید شد. همبستگی های بین این مقیاس و مقیاس های روایی همگرا معنی دار و در جهت مورد انتظار بود.نتیجه گیری: مقیاس PGI در دانشجویان ایرانی از ساختاری تک عاملی و اعتبار و روایی مطلوبی برخوردار است.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثربخشی معنویت درمانی گروهی بر بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی دانشجویان دختر انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دختر مقطع کارشناسی بود که در نیمه دوم سال تحصیلی 95-1394 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل 32 نفر بود. روش نمونه گیری هدفمند همراه با غربال گری بود. بدین صورت که دانشجویانی که مایل به شرکت در پژوهش بودند به پرسشنامه ها پاسخ دادند و سپس تعداد 32 نفر از افرادی که نمرات پایینی در آزمون بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی کسب کردند انتخاب و سپس به صورت تصادفی 16 نفر در هر یک از گروه های آزمایش اختصاص یافتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه فرم کوتاه بهزیستی روان شناختی ریف و پرسشنامه اقدام برای رشد شخصی رابیتسچک بود. جهت تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس مختلط استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد تفاوت معناداری بین نمرات پس آزمون و پیگیری گروه آزمایش و کنترل در بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی وجود دارد. بدین معنا که نمرات بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی در دانشجویان دختر پس از مداخله درمانی بهبود یافته است. بحث و نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که معنویت درمانی گروهی بر بهزیستی روان شناختی و اقدام برای رشد شخصی دانشجویان تأثیر دارد و می توان از این درمان برای بهبود بهزیستی روانی دانشجویان استفاده کرد.

جاودانگی و زندگی فردی پس از مرگ، مبتنی بر برخی از مسایل فلسفی مانند مساله اثبات اینهمانی و حفظ هویت شخصی در همه مراتب وجودی است. اهمیت مساله اینهمانی شخصی تا بدان جا است که عدم اثبات آن به نوعی زندگی فردی پس از مرگ را دچار ابهاماتی خواهد ساخت. در این نوشتار سعی شده است، با طرح ارکان اصلی مساله اینهمانی، به شبهات منکران اینهمانی پاسخ داده شود. علاوه بر این، معیارهای متفاوتی که به تبیین مساله اینهمانی پرداخته اند، مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. دیدگاه ملاک بدنی، ملاک محفوظات، ملاک نفس و ملاک تشخص وجودی از جمله دیدگاه هایی هستند که در این نوشتار بدان ها پرداخته شده است.

هدف پژوهش بررسی روابط ساختاری فضیلت های شخصیتی، اصالت شخصیت و اقدام برای رشد شخصی با کسب خرد در دانشجویان بود. بدین منظور با طرح یک مدل ساختاری فرضی که بیانگر شبکه ای از ارتباطات مستقیم و غیرمستقیم بین توانمندی های منش، اصالت شخصیت و اقدام برای رشد شخصی با میزان خرد بود، تعداد 200 نفر از دانشجویان دانشگاه اصفهان (101 نفر پسر و 99 نفر دختر) به شیوه نمونه گیری دردسترس، انتخاب و با مقیاس های خرد، ارزش های فعال در عمل- نسخه کوتاه 72 سوالی، اصالت شخصیت و اقدام برای رشد شخصی ارزیابی شدند. تحلیل معادلات ساختاری نشان داد بین مولفه های فضایل و توانمندی های منش، اصالت شخصیت و اقدام برای رشد شخصی با میزان خرد در دانشجویان، رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتایج همچنین نشان داد که مولفه های فضیلت های شخصیتی، اصالت شخصیت و اقدام برای رشد شخصی روابط معناداری باهم دارند. یافته ها از برازندگی مناسب ساختار فرضی متغیرهای پژوهش حمایت کرد. یافته های پژوهش حاضر علاوه بر تلویحات کاربردی، چارچوب مفیدی را در شناسایی مولفه هایی در روند کسب و رشد خرد در دانشجویان فراهم می کند.

مقدمه: شخصیت و سازه های مرتبط با آن همواره به عنوان یکی از زمینه های مطالعاتی حوزه روان شناسی و روان پزشکی مطرح بوده است. هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی روابط ساختاری معنا در زندگی، رشد شخصی، جهت گیری زندگی و خرد با اصالت شخصیت انجام شد. روش: با طرح یک مدل ساختاری فرضی از روابط بین متغیرهای پژوهش، تعداد 166 نفر از دانشجویان دانشگاه اصفهان (85 نفر پسر و 81 نفر دختر) به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به مقیاس های معنا در زندگی (MLQ)، جهت گیری زندگی شی یر و کارور (1985)، اقدام برای رشد شخصی رابیتشک (1998)، مقیاس سه بعدی خرد (آردلت، 2010) و مقیاس شخصیت اصیل وود و همکاران (2008) پاسخ دادند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد بین مؤلفه های جهت گیری زندگی، معنا در زندگی، رشد شخصی و خرد با اصالت شخصیت در دانشجویان رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتایج مدل یابی معادلات ساختاری نیز نشان داد که خوش بینی، اقدام برای رشد شخصی و خرد رابطه قابل توجهی با اصالت شخصیت دانشجویان دارند. یافته ها از برازندگی مناسب ساختار فرضی متغیرهای پژوهش حمایت کرد و نتایج حاکی از وجود همبستگی معنادار بین مؤلفه های جهت گیری زندگی، اقدام برای رشد شخصی، اصالت شخصیت و معنا در زندگی بود. نتیجه گیری: پژوهش حاضر علاوه بر تلویحات کاربردی، چارچوب مفیدی را در رابطه با شناسایی مؤلفه های پیش بینی کننده کسب و رشد اصالت شخصیت در دانشجویان فراهم می کند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین عملکرد کودکان در مهارت های هماهنگی حرکتی با توانایی آن ها در همدلی شناختی و عاطفی صورت گرفت. شرکت کنندگان را 45 نفر از دانش آموزان 7 تا 9 ساله مدارس ابتدایی شهر تهران تشکیل دادند. مهارت های هماهنگی حرکتی با استفاده از مجموعه آزمون ارزیابی حرکت کودکان، ویرایش دوم و در سه حیطه چالاکی دست ها، هدف گیری و دریافت و نیز مهارت های تعادلی اندازه گیری شدند. همچنین از مقیاس همدلی گریفیت برای ارزیابی توانایی همدلی آزمودنی ها استفاده شد. نتایج رگرسیون تک متغیره و چندگانه نشان داد که چالاکی دست ها و تعادل به ترتیب با همدلی عاطفی و شناختی رابطه مستقیم و معنادار دارند و به ترتیب 7 و 11 درصد از واریانس آن ها را تبیین می نمایند. به علاوه، بدون کنترل متغیرهای دیگر، بین مهارت چالاکی دست ها و نمره کل همدلی رابطه مستقیم و معناداری مشاهده شد. ارزیابی و توجه به مهارت های هماهنگی حرکتی به ویژه مهارت های حرکتی ظریف در سنین کودکی برای پیشگیری از بروز اختلال در رشد مهارت های اجتماعی نظیر همدلی ضروری به نظر می رسند.